Bar Cuba

Begonia bekijkt in de raamspiegeling bij het museum van de moderne kunst Es Baluard haar parelmoer-blonde coupe. Die zit goed, gelukkig heeft de behandeling met citroenzuur geholpen. Juist omdat ze een begenadigd therapeute is, valt het haar zwaar haar innerlijke onrust te temmen. Dit komt niet in de laatste plaats door haar halsstarrige metgezel: een zwart-wit gevlekte saucijzenteckel.

Uitzicht vanaf dak Es Baluard

Uitzicht op de Passeig Mallorca, Palma.

De teckel loopt voorop naar de entree van de Santa Catalinawijk, ten westen van het centrum van Palma de Mallorca. In de verte ziet Begonia Patricia zitten.

‘Hallo Begonia,’ roept haar vriendin uit en ze neemt een teug van haar San Francisco. ‘Hoe staat het leven?’

Bego ziet aan Patricia dat haar innerlijke gifkikker niet ver weg is. Waarschijnlijk vanwege het oude zeer dat als een open wond op tafel ligt; in het verleden heeft Bego een vriendje van Patricia heimelijk afgepakt.

Pleintje Plaça Porta Santa Catalina

Het pleintje bij het museum der moderne kunst, Es Baluard, Palma de Mallorca.
Bekijk meer foto's van Begonia Séu

Voordat Begonia ook maar enigszins kan antwoorden, springt haar teckel Kota op Patricia's Roberto Cavalli jurk en keft aan een stuk door. Voornamelijk vrouwelijke barbezoekers kijken scheef op.

‘Kota, hou je een beetje rustig,’ zegt Begonia. Onherroepelijk denkt ze terug aan die oudejaarsavond dat haar hondje de hele boel onder geplast heeft bij Patricia.

‘Het geeft niet,’ zegt Patricia, die met moeite het gekef van Kota overstemt.

Bar Cuba

Het mierzoete drankje kan Begonia niet helemaal rijmen met het grillige karakter van haar vriendin. Met de minuut ziet ze meer op tegen dit gesprek.

‘Patricia, wat leuk om je te zien,’ zegt Begonia op haar beurt, terwijl ze het zweet van haar voorhoofd veegt. Het is warm en omdat Mallorca een eiland is, hangt er de dreiging in de lucht van een weersverandering.

‘Bego, ik vind het ook geweldig om je weer te ontmoeten.’ Ze slurpt haar Francisco op en hoewel hier geen alcohol in zit, gedraagt ze zich anders. ‘In ‘t Gooi is er het een en ander gebeurd, maar daar zal ik je niet mee vervelen.’ Ze fluistert verder: ‘Dit moet je echt niet verder vertellen, maar er is wat aan de hand met die kunstenares.’

Terwijl ze Kota een schopje geeft met haar hak, probeert ze in haar hoofd een antwoord te formuleren.

‘Begonia, dit is een zaak van bittere ernst,’ zegt Patricia, die ondanks haar ingebeelde dronkenschap helder blijft. ‘Je moet me helpen. Ik sta bij die vrouw, Ada Zaan, in het krijt.’

‘Met wat dan?’

‘Je weet vast wel dat zij die Breitner heeft opgehangen in Arti et Amicitiae. Er moest eigenlijk een Rothko komen, maar ja.’ Patricia buigt voorover, maakt een wuivend gebaar naar een passerende ober en zegt: ‘Mijn uitgeverij gaat minder, dat weet je, en ik heb die Ada nodig om wat meer swung te krijgen in die handel. Dat heeft ze vroeger ook vaak voor mij gedaan.’

Oh, dus daar zit ‘m de kneep. Het rumoer in Bar Cuba is inmiddels naar grotere hoogten gestegen. Dit is echt zo'n bar waar je 's avonds als vrouw eigenlijk niet heen kan. Desondanks heeft deze plek, samen met het ernaast gelegen hotel, een iconische status verworven in de Santa Catalinawijk. Deze wijk staat bekend als artistiek centrum en heeft de beste eetgelegenheden van het eiland, in de Carrer de la Fàbrica.

Santa Catalina

Een typische straat beneden de Carrer de la Fàbrica in de Santa Catalina wijk, Palma de Mallorca.

Hoewel ze nog steeds niets helders in haar hoofd heeft geformuleerd, probeert Begonia een gevoelig onderwerp aan te snijden: ‘Hoe is het met je zuster, Deborah?’

Patricia's handen graaien in de bak met nootjes en ze neemt weer een flinke teug van een alcoholvrije cocktail. Ze zegt, smakkend en loensend: ‘Mijn zus gaat niet zo goed op het moment. Ze is bij mij ingetrokken.’

‘Wat is er gebeurd?’ Natuurlijk weet Begonia het een en ander door de therapie die ze aan Deborah gegeven heeft, al vindt ze het veiliger om zich van de domme te houden.

‘Vechtscheiding, je kent het wel.’ Ze maakt een wegwuivend gebaar. ‘Nee, dat ken ik niet.’

‘Haar man was accountant en heeft fraude gepleegd. Zij wist echter van niets.’

Begonia besluit zich in te houden en ziet tot haar verbazing dat Patricia wegloopt met de telefoon aan haar oor. Wat een vriendin! Gewoon maar weer de zakenvrouw uithangen en een arme psychologe voor de kosten laten opdraaien. Als ze Patricia niets verschuldigd is, dan had ze nooit meer contact met haar gezocht.

» » Episode 2 - Glaasje water

Vertrouw nooit een vrouw met zonnebril
die naar je wenkt vanuit haar Cayenne