De wanten bij het diner

Begonia doet haar wanten aan voor een laatste afdaling in het gebied Vall-Nord, Pal-Arinsal. Een sneeuwzeker gebied, al verdrukt het groen het weinige sneeuw dat op de pistes ligt. Ze sjeest op haar ski’s voorbij de McDonalds-op-de-piste en ziet al vrij snel de cabinelift opdoemen, waar Ada Zaan, Patricia en Alejandro bijeen staan.

Hotel La Solana, Arinsal, Andorra

Ada Zaan heeft haar camera al paraat en maakt snel een actiefoto van de psychologe. ‘Bego, wat leuk dat je mij deze opdracht hebt gegeven,’ zegt ze. Een brede grijns verschijnt op haar gezicht. ‘Nu even op een rijtje staan met je aanstaande echtgenoot.’ Iedereen loopt door elkaar heen en ze moedigt iedereen aan om goed op de foto te komen.

Het gouden uur van de fotografie, bij zonsondergang, is nog niet voorbij of Marcia Lapidis stapt uit de cabinelift. ‘Hallo, beste mensen,’ zegt ze. Ze draagt een bonten stola en heeft een zwarte Ray Ban-zonnebril op; naar het schijnt is deze outfit vele malen duurder dan Ada’s honorarium. ‘Ik kom hopelijk niet ongelegen?’ Ze grijnst. ‘Ik weet dat de rest van de familie pas komt bij de huwelijksvoltrekking, maar ik acht mijzelf belangrijk genoeg om ook bij de voorbereidingen aanwezig te zijn.

Goh, wat kijken jullie sip. Ik vind het onbehoorlijk dat ik geen uitnodiging heb gehad van Begonia. Jij bent toch zo’n goede vriendin.’

Begonia herinnert zich dat ze Marcia uitgenodigd heeft bij haar diploma-uitreiking; ze is echter niet komen opdagen. Dat is zo’n domper geweest dat de verhouding tussen haar en Marcia in rap tempo is verslechterd. Ze wilt coûte que coûte voorkomen dat Marcia deze bruiloft gaat verpesten, wat heeft ze hier eigenlijk in hemelsnaam te zoeken? Gaat de wrok van Marcia zo ver dat ze iedereen kan overtuigen van haar gelijk? Ze siddert bij de gedachte.

‘Wat staan jullie daar stil te wezen?’ zegt Marcia. Haar calculerende blik scant vlug over de hoofden. ‘Nou ja, let me do the talking. Ik ben Marcia, zoals ik al gezegd heb. Ik ben Marcia.’

Begonia voelt dat het betoog van Marcia stokt en besluit op dit wankele moment in te haken: ‘Jij bent Marcia. En ik ben Begonia. Gelukkig heb je dat goed door. Geen persoonlijkheidsstoornis.’ Aan de ene kant is ze blij dat Marcia er is, al is het maar om de aandacht af te leiden van het feit dat Patricia en Alejandro elkaar nauwelijks kennen. Voor een huwelijk is dat best een probleem.

Wat volgt is een relaas van Marcia over haar zoon Bartje, die Bego onjuist heeft geëtiketteerd. Risico van het vak, pareert de psychologe. Maar Marcia laat het er niet bij zitten. Een etiket blijft een kind achtervolgen en Bartje heeft het er nog steeds moeilijk mee.

Begonia besluit dat ze recht heeft op haar fouten. Dat dit ook precies is wat ze tegen Bartje gezegd heeft, hoeft Marcia niet te weten.

‘Dus jij beweert dat je ook een foutje maakte wanneer je Patricia’s man zat in te palmen,’ zegt Marcia met rood aangelopen voorhoofd.

De psychologe heeft niet verwacht dat deze oude koe uit de sloot gehaald zou worden. In haar ooghoek ziet ze Patricia en Alejandro inmiddels verwikkeld in een discussie en Ada Zaan fotografeert er op los. Zaan houdt zich echter meer bezig met diagonalen en schuldige landschappen dan met de bruid en bruidegom.

Hotel Princesa Parc Arinsal

Hotel Princesa Parc Arinsal, Andorra.


~*~


De bruiloft is een karige aangelegenheid. Patricia, die onderhand in de schuldsanering zit, heeft besloten om de bijeenkomst sober te houden. Ter versiering is er geen pracht en praal, maar takken van de brem. Dat vindt haar opa zo mooi. Ook heeft ze geen muziek, maar een muzikante, een studente van het Andorrese conservatorium. De deuntjes die zij uitstoot werken op de zenuwen van de weinige mensen die er wel zijn, behalve dan Patricia. Die wil voor geen centimeter toegeven dat ze misschien wel de meest koude bruiloft ooit georganiseerd heeft.

Als verklaring geeft Patricia dat deze sobere voltrekking in dienst staat voor een beter milieu. Niet alleen is de aankleding volledig biologisch afbreekbaar, ook haar jurk komt van de kringloop. Begonia vindt desalniettemin dat haar vriendin er goed uitziet, al heeft zij een andere invulling in haar hoofd van wat zo’n dag behelst.


~*~


Gelukkig komen de andere gasten, hoewel lichtelijk verhit, redelijk op tijd binnen en kan de ceremonie beginnen. Patricia houdt niet van bruidsjurken en besluit – tegendraads – in denim te trouwen. Dit geeft haar een stoere uitstraling, al riekt het naar gemakzucht. Wat zijn haar beweegredenen om juist nu en met Alejandro de droom van iedere vrouw te voltrekken? Op de grote dag schaadt overdaad niet en Bego kan zich niet van de indruk onttrekken dat deze verbintenis vrij ongewoon is.

‘Dus u, Patricia Dendermonde, neemt Alejandro Azurro, tot uw wettige echtgenoot?’ zegt de Nederlandse buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand.

‘Zeg maar jij, hoor,’ zegt Patricia.

‘U moet ja of nee zeggen, mevrouw Dendermonde.’

‘Zie ik er zo oud uit of zo? Zeg maar jij, alsjeblieft!’

‘Weet u zeker dat u wilt trouwen, mevrouw Dendermonde? U kunt er nu nog van afzien.’

Alejandro wordt zichtbaar nerveus en trapt bijna op de voet van Patricia. Hij knijpt in haar hand en fluistert of ze ja wilde zeggen.

Marcia Lapidis zit hardop te praten in de conferentiezaal van Hotel Princesa Park, waar de bruiloft gehouden wordt. ‘Wat een gekke bruiloft. Ik ben veel gewend van mijn werk bij de omroep. Ik doe een programma over excellente weddingplanners, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt.’

‘Hoor ik een tegengeluid van de zaal?’ zegt de ambtenaar. Marcia blijft door kleppen en zit luid te lachen.

‘Ik ben bang, mevrouw Dendermonde, dat ik deze buitengewone bijeenkomst moet schorsen.’

‘Nee, dat kan niet, ik trouw vandaag. Het is me al niet gelukt om op 7-7-14 te trouwen, laat staan op 3-3-2003, maar deze datum laat ik niet van mij afpakken!’

‘Mevrouw Dendermonde, er is teveel twijfel bij u en bij de genodigden.’ Marcia praat hardop: ‘Zie je wel, ik wist het. Dit kan gewoon niet. Wat gek hè, bij Excellente Weddingplanners gaat dit altijd van een leien dakje.’ ‘Marcia, hou je even in,’ zegt Begonia. ‘Wij weten allemaal dat je werk bij de omroep wat minder gaat. Er heeft iemand een dag van je over genomen na je scheiding met Eberhard Galjoen. Daarna kwam dat blaadje van je uit. De Marcia. Dat werd ook een flop. Heeft niet op kunnen boksen tegen bestaande grootheden als de Linda en de Maarten. De oplage was zelfs minder dan de laatste Catherine, geloof ik.’

Marcia voelt zich in haar hemd gezet. ‘Dat mag dan wel zo zijn, maar ik woon dus heel mooi op de Grasplak. In de Gouden Driehoek.’

Ada maakt als een gek foto’s van deze verhitte discussie, die bijna uitmondt in een woordgevecht. De bruid, Patricia Dendermonde, is inmiddels zo aangeslagen dat ze het op een huilen zet. Gelukkig weet Alejandro hier wel raad mee.

De buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand besluit er een eind aan te breien: ‘Beste mensen, ik heb ook nog dingen te doen, dus als jullie het niet erg vinden. Ik ga weg.’

Patricia probeert nog een laatste poging om in de echt te worden verbonden, maar dat mag niet baten. Ze besluit alleen om het diner koste wat kost door te zetten. Getrouwd of niet.

» » Dankwoord

» » Seizoen 2 - Adriana's Prelude

« « Episode 9 - Voluit gedraaid

Pretending that we'll meet
Each time I turn a corner, I walk a little faster
Pretending life is sweet
'Cause love's around the corner, I walk a little faster

Fiona Apple. 'I Walk A Little Faster'. 2009.