Koude oorlog

Het zit Bego niet lekker dat zelfs zij niet verschoond is van enige vorm van discriminatie. Daarom hoopt ze nu het goede te doen en haar vriendin te helpen met deze zakenpartner. Want daar laat ze het op, zakenpartner.

Via de WhatsApp krijgt Begonia bericht dat de locatie van haar date zich gewijzigd heeft. Ze wordt gesommeerd om naar een appartement bij de Passeig del Born te gaan, waar Alejandro haar zal opwachten.

Plaça Sa Llotja

'Hola, ik vind het reuze leuk om je te ontmoeten, Patricia,’ zegt Alejandro luidruchtig.

Begonia vindt zijn aftershave overheersend, maar qua uiterlijk past hij zo in een videoclip van Lady Gaga. Hoewel ze zich stoort aan de verkeerde naam, stelt ze zich voor als Patricia. ‘Aangenaam, Patricia Dendermonde.’

‘Wat een mooie naam. Gek taaltje, ook. Dat Duits.’

‘Het is Nederlands, maar bedankt voor het compliment.’

‘Helaas moeten we even naar mijn moeder toe bij de Plaça Sa Llotja. Lukt dat?’

Ondanks haar Franse achtergrond, kan ze het Spaans moeilijk bijbenen. Ze knikt instemmend, maar hoopt dat de rest van de avond makkelijker verloopt.

Passeig del Born

De ramblas van Mallorca, de Passeig del Born, Palma de Mallorca.


~ * ~

Het bovenhuis bij de Plaça Sa Llotja is goed onderhouden. Eenmaal binnen, kijkt ze haar ogen uit. Gouden kroonluchters, marmeren beelden, Perzische tapijten; die familie is zeer welgesteld. Een vrouw die waarschijnlijk de moeder van Alejandro is heet hen welkom.

‘Alejandro, wie is deze schone dame?’ vraagt zijn moeder, knipperend met haar door eyeliner omrandde ogen. Ze draagt een blauwgroene zijden jurk met loshangend verrimpeld decolleté, die ze tracht te verbergen met een kleine, door de ratten besnuffelde bontstola.

‘Ik ben Patricia,’ zegt Begonia hartelijk tegen de moeder, onderwijl ze de hand van Alejandro innig langs zich heen voelt gaan. Dit vindt ze te snel gaan en ze denkt na hoe ze hem weer tot zaken kan bewegen.

Alejandro’s moeder doet een stap naar voren en buigt voorover. Theatraal neemt ze de hand aan van Begonia en prevelt een paar woorden voor de Lieve Heer. Begonia schiet in de stress, want zonder het juiste vervolg kan ze het wel vergeten dat Alejandro zich gaat verdiepen in Patricia’s uitgeverij.

Alejandro zegt voor de verandering wat: ‘Patricia, ik ben zo blij dat ik jou ontmoet heb. Wij kennen elkaar sinds de middernachtwake bij de Born, waar ze op dit tijdstip nog steeds bezig zijn om de oude geesten uit de panden van de adel te verdrijven.’

De Passeig del Born is een soort P.C. Hooftstraat van Mallorca, met een Louis Vuitton. Dus Begonia ziet niet helemaal de connectie met deze mystieke taferelen. Onderwijl legt Alejandro een arm rond haar schouder en vervolgt: ‘Ik heb het gevoel dat deze liefde is voorbestemd, mama.’

De moeder geeft een knikje ter goedkeuring en doet haar sjaal opnieuw om. Uit de sjaal komt een verdorven geur, die lijkt op een net geofferd dier.

Alejandro vervolgt: ‘Patricia en ik hebben elkaar ontmoet pasgeleden, maar het is duidelijk dat ik haar ken van een vorig leven. Ik denk het leven van de marktkoopman in Venetië. Dat heb ik je toch wel eens verteld, mama? Ik verkocht een pond vlees aan Antonio in Italië, wat een tijden. Maar terwijl ik dat deed en in het gevang belandde, ontmoette ik een bewaakster. Deze engelachtige dame leek sprekend op haar. Dit kan geen toeval zijn. Patricia is een wetsdienaar.’

Hoewel Begonia waardeert dat hij zijn klassiekers kent, vindt ze deze weergave van de Koopman van Venetië blasé. Zelf houdt ze het liever op de minder geromantiseerde versie van Howard Jacobson, die door de ogen van Shylock de ware betekenis van het pond vlees achterhaalt.

Begonia verbreekt de aanbidding van Alejandro en zegt: ‘Heb je nog naar mijn boeken gekeken?’

Dit valt niet in goede aarde en Alejandro’s moeder kijkt besmuikt. Begonia krijgt een preek over zich heen waarom ze altijd zo op monetair gewin gefocust is en waarom ze haar zoon niet gewoon lief kan hebben. Desondanks krijgt Bego een tweede kans en mag ze op tweede date.

» » Episode 4 - Gazonstress

« « Episode 2 - Glaasje water