Adriana's Prelude

In de nazomer van 2005 is Adriana nog een muurbloempje en Begonia Séu een onervaren therapeute. Beide wonen in de grensstreek Nederlands-Belgisch Limburg. Adriana resideert bij de Hoge Fronten, terwijl Begonia het geluk heeft te vertoeven in een klassenvrije woning in het Belgische plaatsje Zichen-Zussen-Bolder.

Maastricht Centrum

In een naar fretten stinkende boot ontwaakt Adriana in de Jachthaven Pietersplas bij Maastricht. Haar hoofd voelt zwaar. Het uitgaan van gisteren is haar niet in de koude kleren gaan zitten. Wat heeft die Syriër ook alweer tegen haar gezegd? Ga met me mee?

Adriana lispelt met haar tong en zegt haar kat gedag. De telefoon gaat. Ze neemt op en antwoordt slaapdronken: ‘Met Adje.’

‘Hallo Adriana, met je moeder,’ zegt Ada Zaan aan de andere kant van de lijn.

Adriana heeft helemaal geen zin om met haar moeder te praten en mompelt maar wat. Na wat beleefdheden over en weer, komt Adriana erachter dat haar moeder met haar voeten in een bad met bijtende visjes zit. Ze vertelt over het uitgaan met een Syriër, wat Ada haar niet in dank afneemt.

‘Doe niet zo gek, mam. Ik mag best uitgaan met een moslim. Of ben je een islamofoob? Dat heerst hier blijkbaar in Limburg. Vooral bij geblondeerde mensen.’

‘Nee, nee, schatje.' Haar moeder bindt in en zegt: 'Ik vind het hartstikke leuk voor je dat je ruimte genoeg in je hart hebt voor andere culturen. Dat had mij ook verder kunnen brengen met mijn fotografie en kunstenaarscarrière.’

‘Ik hang op, mama,’ zegt Adriana.

‘Nu al? Ik spreek je net.’

Adriana hangt zonder aarzeling op. Haar moeder Ada Zaan is soms een beetje overweldigend. Op haar zestigste vindt ze opeens uit dat ze creatief is. Buiten dat, is ze wel erg laat moeder geworden. Op je zestigste nog op het schoolplein. Misschien is ze daarom wel zo creatief.

De Syriër-ganger heeft niks meer van zich laten horen. Daarentegen licht op haar scherm de naam van Fah Arulpragasam. Dit keer kan Fah maar beter over de brug komen met haar transport.

» » Aflevering 2x01 - Als je de zaak won

Wie ogen heeft, die kijke
Wie zien kan, neme waar

Motto voor het boek Stad der blinden van José Saramago (1998) ontleend uit de Bijbel (Mark 4:10)