Filippa

Marcia Lapidis ligt opgekruld in een Filippa K-jurkje op een chaise longue voor de fotoshoot van haar nieuwe verhalen en selfie-bundel. Bego heeft al wat gelezen van de verhalen en heeft zich zelfs ingeschreven voor de deluxe-versie, die maar liefst vier extra verhalen bevat en een making-of. Ook krijgt ze een luxe, gebonden softcover met stofomslag en de namen van iedereen die Marcia Lapidis via crowdfunding gesteund hebben.

Grote gracht Maastricht

De Grote Gracht in Maastricht, alwaar Marcia Lapidis poseert.

'Hallo, Bego,' zegt Marcia terwijl ze haar telefoon openklapt en zwoel in de lens van de camera kijkt.

'Marcia, hoe heb je eigenlijk inspiratie gekregen voor je boek?' zegt Bego, die nu al baalt van haar onprofessionele stopwoordje 'eigenlijk'.

'Dit speelde al langer,' zegt Marcia, terwijl ze haar ene been opsteekt en haar heup van de camera af draait. 'Op mijn zeventiende kreeg ik een soort visioen toen ik in een frietkot zat.'

Bego is vergeten om haar telefoon in de opname-stand te zetten en begint opnieuw: 'Je zat dus in een frietkot en wat gebeurde daar?'

Marcia's jurkje kruipt iets te ver omhoog en ze corrigeert dit snel. 'In het frietkot kreeg ik een visioen. Het was alsof ik onder stroom stond, maar het voltage was zo hoog dat ik het niet kon verwerken, weet je wel? Daarom heb ik gewacht tot ik volwassen was voordat ik begon met schrijven.'

'Want hoe oud ben je nu?'

Minderbroedersrui Antwerpen

Marcia glimlacht en gaat als een tarantula zitten, met haar tentakels de camera naar zich toetrekkend. 'Net zo oud als jouw zus.'

'Jonger dan ik, dus?'

Het gezicht van de schrijfster ontspant en ze krijgt het signaal dat de fotosessie erop zit.

'En wat doe je nou precies in dat verhaal waarin Saartje Komkommer zit te janken tijdens een persbijeenkomst over haar boek?' zegt Bego.

'Dat is een metafictionele laag,’ zegt Marcia, zonder precies te weten wat dit betekent. ‘Saartje is geïnspireerd op een oud-dorpsgenoot van mij, uit het Krijtdistrict. Ze heeft een boek uitgebracht waar iedereen mee wegloopt, behalve de kritiek. Eenzelfde lot is ook mij beschoren.'

'Waarom denk je dat?'

'Bego,' zegt Marcia, lopend naar de laptop waar de foto's op staan. 'Ik ben ook maar een fotogeniek meisje dat bij een steenweg besluit om de buitenwereld te verinnerlijken.'

Bego bekijkt Marcia en ziet de zwakke sluiting van haar Birkin-tas. 'Wie heeft je eigenlijk geholpen met de redactie?'

'Oh, Trisha-Suzanne, het manusje-van-alles van Patricia.'

'Is zij Engels?'

'Nee, dat lijkt zo, maar ze is van Duitse komaf. Ze heeft zelf een boek geschreven over voorouders, heel interessant. Het is ook vertaald in het Frans, door haarzelf.'

Bego loopt naar het tafeltje waar een geslonken stapeltje van Marcia's boek ligt. Zelfs op de boekpresentatie vliegt Auto-foto over de toonbank. Op de omslag staat een levensgroot portret van Marcia en daaronder de tekst: 'Iedere dag maak ik een selfie of een auto-foto om mijzelf beter te leren kennen.'

» » 4x02 - Enscenering

« « Lees de prelude van seizoen 4