Emancipatie

Begonia zit met Hortensia in Café bij Hubke en hoort met gespitste oren een relaas aan. Hortensia voert haar terug naar de nazomer van 2005, waarin haar zus zich verscholen heeft gehouden in de mergelgangen van Zichen.

Zichen bouwstijl

Een klassenvrije woning in Zichen (België).

Misschien is het maar beter om onder de grond te wonen dan die huizen te aanschouwen. Of is dit beledigend? Hoewel Bego geïnteresseerd is in het verhaal van de adoptiefouders, wil ze het gesprek af laten koersen op algemeenheden.

‘Goh, zo erg was het niet, hoor. Ik heb vanuit thuis de wereld leren kennen.’

Bego weet dat haar zus op zijn minst een psychologische achterstand heeft. Hoe noemen ze dat ook alweer in de Manuel Débilités Mentales? Het zal valt meevallen met haar zus, ze moeten toch wat gemeen hebben.

‘Je weet dat ik Azalea ook heb ontmoet daar in Zichen? Zij zat er niet mee om af te dalen naar die monumentale gangen.’

‘En je hebt mij nooit gezien?’ zegt Begonia. Begonia denkt aan de driehonderd kilometer aan ondergrondse gangen van Zichen-Zussen-Bolder. Een erfenis uit de mergelwinning. Zo’n afstand zit er dus tussen Begonia en Hortensia: 300 kilometer.

Grotstraat, Riemst

‘Hoe kom je daarbij? Ik wist toch niet wie je was? En je weet, in Zichen is het rustig, daar wonen de mensen allemaal een beetje onder de radar.’

Onverstoorbaar gaat Hortensia door en blijft in 2005 steken. Ze moet en zou bij Bego haar avonturen door de strot duwen. Althans, zo voelt het voor Begonia, die van de ene verbazing naar de andere gevoerd wordt. ‘Ooit had ik nog wel de behoefte om eenmaal bovengronds te vertellen wat er allemaal zou gebeuren. Je weet wel, de kernramp en zo. Maar ja, mensen moeten dat in hun eigen tijd uitvinden. Ik ben alleen de gids, geen boodschapper. Absoluut geen boodschapper, dat ken je toch wel Bego, dat je mensen gidst door het leven?

‘Dat brengt mij op het volgende punt: jij moet nodig eens op rijles. Wij kunnen in Zichen een auto huren. Dat is goedkoop, want je weet dat wij daar in België klassenvrij leven. Wij hebben het niet zo op het Noorden, waar de tijd tot de wereld behoort en niet tot de man of vrouw. Toch moest ik mij wel even aanpassen.’

Begonia probeert in dit haastige verhaal een ingang te vinden om een kritische vraag te stellen. Wie is haar zus precies? En waar woont ze? In het gangenstelsel onder Zichen? Wat is dit voor kolder in Zichen-Zussen-Bolder?

Hortensia gaat onvermoeibaar verder: ‘In de gangen was er 'n praatgroep voor alleenstaanden. Daar sloot ik me bij aan. Hoewel mensen het wel gek hebben gevonden dat ik heb gedacht dat de wereld zou vergaan. Moet je je voorstellen, dat weet iedereen, dat de wereld eindig is? Dat hoef ik gelukkig niet meer uit te leggen. Het was vervelend in die mergelgrotten. En ik had nog steeds niet Azalea ontmoet. Die ontmoette ik bovengronds. Volg je het nog?’

Begonia knikt enigszins, al valt in haar blik een lethargie te ontwaren die zijn weerga niet kent. Ze denkt aan de bougainville die ze kan hangen in de plantenbakken van haar appartement in Bussum-Zuid. Dat zou haar misschien de vreugde brengen die Hortensia op dit moment niet kan geven.

‘Azalea. Dat is zo’n mooie vrouw. Jij hebt haar ontmoet, hè. Daarom kan ik vrij over haar spreken. Je weet hoe ze eruitziet, anders denk je ook maar dat ik een beetje zit te liegen.’

Dat nep-sensuele gepraat over die Azalea; Begonia krijgt er een punthoofd van. Hoewel ze moet toegeven dat haar zus niet helemaal opgeslokt wordt door de liefde.

‘Wat kijk je moeilijk, mijn zus,’ zegt Hortensia. ‘Is er iets gebeurd wat ik zou moeten weten? Als zus zijnde?’

Het begint Begonia steeds meer te irriteren dat haar zus helemaal niet op haar leek. Hoe heeft ze überhaupt kunnen denken dat zij familie is? Ze is op een vreemde manier een beetje briljant. Nog niemand is het gelukt om Bego uit de tent te lokken. Maar Hortensia gooit alles in de strijd om een vernietigende reactie uit Bego los te maken.

» » 4x04 - Zeven sloten

« « 4x02 - Enscenering