50-DUiZEND tr@nen

Om drie uur ‘s nachts verschijnt Patricia in tranen aan Bego’s deur op de Woensberg. In de caravan vertelt ze dat haar man een gesprek heeft gevoerd met een ander. Hoewel ze het Spaans niet helemaal gevolgd heeft, denkt ze dat ze verloren heeft. De psychologe vindt dat haar vriendin dit moet ombuigen, verloren klinkt niet positief en duidt op een wedstrijd.

Regenboog hei

Regenboog op Blue Monday

In haar hoofd verschijnt songfestivaldeelnemer Nina Zilli die in het Italiaans zingt over vijftig duizend tranen die niet genoeg zijn om haar verloren liefde te verdrijven. Bego weet niet goed wat ze kan doen en denkt dat Patricia’s emoties versterkt zijn door vermoeidheid. Ze heeft haar vriendin de afgelopen weken slaperig meegemaakt. Als Patricia herhaalt dat ze parfum geroken heeft die niet haar wolk van 4711 is, loopt de psychologe naar haar mini-ijskast en schenkt iets in voor haar vriendin dat lijkt op likeur.

De truc met nep alcohol werkt vaak voor de psychologe. Zelf heeft ze negatieve ervaringen met het verliezen van nuchterheid en daarmee controle. Problemen lijken kleiner te worden door de verdoving, maar komen altijd weer als een boomerang terug. Met surrogaat likeur lukt het vaak om meer uit een patiënt te krijgen en om als het ware de gedachten te herstarten.

Patricia opent haar tas en er vallen een hoop boeken uit. ‘De slush pile,’ zegt ze. ‘Ben ik niet aan toegekomen.’ Wederom snikt ze en roept ze uit dat ze eenentwintig wil zijn, samen met haar vriend. De psychologe denkt na welke vriend dit is, de Latino zanger of de Amerikaanse acteur? Zonder iets van zich te laten horen, schenkt ze het glas van haar vriendin bij.

Schotse hooglander blokkeert fietspad

Schotse hooglander blokkeert fietspad

Begoña neemt de titels van de boeken door en luistert half naar Patricia’s verhaal over mangrovebossen en grote emoties. Helemaal op een afstand kan ze haar vriendin niet houden, wat toch de opdracht is van de psychiater. Of zij daar verantwoordelijk voor is, weet ze niet, maar ze probeert haar beste beentje voor te zetten. In haar geestesoog kruipen de metaforen van Patricia, modderige plassen en ochtendrood aan de hemel.

Een van de boeken lijkt een self-published boek te zijn, ‘Het vuur van Genova’. Ze bestudeert de achterflap en leest dat deze romantische thriller afspeelt op Mallorca. Van haar vriendin weet ze de kenmerken die een echt boek van een self-published boek onderscheiden. Intuïtief vindt ze dit boek hoe dan ook beter, omdat het blijkbaar in handen is gevallen van Patricia. Dan heeft het een selectie doorstaan.

~ * ~

In de middag die volgt, staart Bego naar een boom die alleen staat op de hei. Ze ziet zichzelf soms als een eenling, die vanaf een afstand ziet hoe haar vriendinnen met ups en downs door het leven fietsen.

Ze probeert de feiten in kaart te brengen. Het gaat om een kredietkaart die haar vriendin naar eigen zeggen niet zo vaak gebruikt. Zelf is de psychologe niet zo thuis in de wereld van kredieten, dat laat ze liever over aan Koningin Máxima. Of is zij vooral bezig met microkredieten?

Ze heeft afgelopen maand een reportage gezien over de Nederlandse royals op bezoek in India. Op de beelden is een kleermaakster te zien die haar droom deelt: bankier worden. Máxima probeert dit haar af te raden, omdat dit beroep in deze eeuw zijn glans verloren heeft. Of heeft het die glans nooit gehad, zelfs niet in de eeuw dat Shakespeare schreef over Shylocks pond vlees?

Verward woud

Licht in het verwarde woud

Terwijl Patricia uitgepraat is, loopt Bego heen en weer in de cabine. Het ziet er mooi uit op deze zondagmiddag, volgens haar oma de treurigste dag van de week. Zelf houdt ze het op wat volgens psychologisch onderzoek de treurigste dag is: woensdag. Te ver van het vorige weekend en ook te ver van het aankomende. Op de akkers ziet ze een bekende verschijnen. Het is haar zus Hortensia. In gedachten loopt Julia Vanessa von Kärnten ernaast. Haar zus heeft een rode, asymmetrische hoed op en een groene jurk met naar ze kan zien, gele hakken of flatjes. Bego is niet thuis op dit gebied en houdt zich aan basics met een accent zoals een roos door haar parelmoerblonde coupe.

Hortensia, die gewend is om onder te duiken in het Belgische Riemst, probeert zich nog steeds voor te doen alsof ze het begrijpt dat een vrouw op een man kan vallen. Op haar gezicht is niets af te lezen, maar de psychologe concludeert dit na het gesprek wat ze vier jaar geleden in Limburg gevoerd hebben. Door Yvon Jaspers en ‘Boer zoekt Vrouw’ weet ze dat er meer zijn die geen man zoeken. Door boerin Bertie heeft zich gezien dat deze voorkeur meer behelst dan regenlaarzen en haar boven de lip.

Ze denkt terug aan Amanda Apple, de zangeres die haar heeft laten ontvallen ooit voor een dame te zijn gevallen. De laatste jaren heeft ze Amanda niet meer gezien. Haar cd ‘Op de 54’ wordt nog steeds gezien als gedurfd statement, een expressie van een vrijgevochten, masculiene vrouw met emotie. De release heeft plaatsgevonden in een uitverkocht Concerto, op maandag 1 juni 2015. Ze kan zich nog verwonderen over Amanda’s uitspraken. Het tegengas tegen genregenoten die en masse kiezen voor een hoog register, terwijl zij net als Britney Spears een contralto is. De titel slaat op Lijn 54, Zuidoost en de goede kant van de Gaasperdam.

Ochtenddauw hei

Dauw op de hei

‘Op de 54’ bezingt de liefde, vanaf het begin, halsoverkop en sprookjesachtig. Het kan gezien worden als een pleidooi voor universele liefde, ongeacht religie of gender. Midden op de plaat, wordt de zangeres Amanda rauw en vertelt ze in ‘Ellenlang in deze schoenen’ dat niemand kan lopen in haar pumps, die zo zwaar zijn door de historie die ze meetorsen.

De song ‘Roos’ wordt getipt als poëtisch en hartverscheurend. Haar hitsingle is tot dusver ‘Aftellen tot vanavond’, waarin ze haar Arabische roots vermengt met Latijns-Surinaams. De single en clip hebben wekenlang de top tien geraakt, mede dankzij een hetze over de muziekvideo, plagiaat en sensualiteit. Ze zou Elektra Dekker als inspiratiebron hebben gebruikt. Later verdedigt Amanda zich door te zeggen dat ze elementen toegevoegd heeft als Schotland, ruig landschap en intermezzo’s van Arabische buikdans. Uit de VS heeft ze van Solange Knowles een like gekregen en hebben de Beyoncé-fans de video gedeeld.

Bego keert terug naar het heden en ziet dat Hortensia en Patricia beiden naar het venster zijn gelopen om de natuur in te kijken. In ieder seizoen is de Woensberg een mooie plek. Ze hoopt dat haar zus, die meer rijschoolhoudster is dan psycholoog, haar meer inzicht kan geven in de psyche van Patricia. Zou zij haar gedrag zien als hebzucht of hopeloosheid? Zij kent vrouwen immers veel beter dan mannen. Al moet Bego toegeven dat ze zelf mannen ook niet goed kent. Sinds het gesprek in België is het bij haar een soort Saskia Noorts ‘Stromboli’ geweest. Op de een of andere manier zijn de mannen in Bego’s leven als schepen die soms aanmeren, vaker nog passeren in de nacht en altijd op doortocht zijn.

~ * ~

Twee psychologen versus Patricia, dat moet te doen zijn. ‘Waarom ga je niet een eindje rijden door Zuid?’ zegt Hortensia. Bego ziet dat Patricia zich terugtrekt, haar mond een klein beetje open doet en vervolgens weer sluit. De spanning is opgelopen en de man van Patricia is zelf een stuk aan het rijden. Beiden psychologen besluiten te zwijgen. Bego denkt dat het handig is om een notitieblokje te voorschijn te halen en schrijft driftig iets neer. Escapisme.

De psychologe uit het Gooi ziet dat haar vriendin Patricia wederom nieuwe schoenen aan heeft. Het valt haar op dat de kleur van deze laarzen detoneren bij haar strapless jurk, waar het prijskaartje nog aan hangt. Ze kan niet zien hoeveel deze jurk gekost heeft, maar het lijkt erop dat het bedrag uit vier cijfers bestaat.

‘Geloof jij het, Hortensia?’ zegt Patricia. ‘Nadat ik op Black Friday deze mooie zilveren horloges heb gekocht, een voor de nacht en een voor overdag, voor een schijntje moet ik erbij vermelden, maakt meneer rücksichtslos mij zijn pinpas afhandig. Dit is voor mij een zwarte dag. Inmiddels kan ik al een paar uur niets bijhouden op modegebied. Terwijl het najaar zo’n belangrijke tijd is. Hier wordt de trend gezet die volgend jaar gevolgd wordt.

‘Het is niet dat ik Alejandro iets kwalijk neem. Hij probeert mij te helpen. Laatst had ik drie tassen gekocht. Dat het er drie waren, heeft een reden. Ik heb er twee nodig voor mijn twee kinderen en een voor mezelf. Dat ik er vier had moeten kopen, dat staat buiten kijf. Hij verdient ook een tas.’

De psychologen kijken elkaar aan. Hoewel Bego niet kan inschatten hoe haar zus dit beoordeelt, denkt ze dat ze haar vriendin moet dwingen om tot de kern te komen. Materiële zaken zijn bijzaak, ze wil weten wat er in het hoofd van haar vriendin afspeelt. Kon ze maar, als ware het science-fiction, inpluggen in Patricia’s hersenen en meemaken wat zij meemaakt. Ze zou dan wel heelhuids willen terugkeren zonder de ellende die ze vaak leest of ziet in dit soort verhalen.

Witte zwaan

Patricia weer herenigd met haar man?

Haar zus Hortensia besluit het voortouw te nemen. In België is het gebruikelijk om door de natuur te lopen en gaandeweg therapeutische bevindingen op te doen. Toch herinneren de akkers haar te veel aan Riemst en Zichen-Zussen-Bolder. Mooi, maar daar is ze niet voor naar Nederland gekomen. Ze wil naar de hei toe. Bego heeft niet verwacht dat deze afleiding, haar vriendin Patricia week maakt.

Ze parkeren de auto bij een restaurant waar de psychologe laatst gegeten heeft in de nabijheid van een soapie. Een vrouw die in het echt zo niet mooier dan op tv is, maar tegelijkertijd breekbaarheid heeft in haar uiterlijk. Alsof ze constant verzwolgen wordt door haar gedachten. Haar personage in de soap wordt opgeslokt door de liefde en is gewetensvol. Bij cliffhangers is zij op de achtergrond en gebruikt haar tact en menselijk inzicht om problemen het hoofd te bieden.

Ze stappen uit en lopen langs een buurtbibliotheek. Het is een rood hok waarbinnen zich op dit moment geen boeken bevinden. De psychologen lopen langs elkaar en ze houden nog net niet elkaars hand vast. Patricia loopt voorop, iets te snel.

Bego ziet dat haar vriendin er ondanks alle tranen, mooi uitziet. Ze heeft glimmend zwart haar, gouden oorbellen die er pijnlijk uitzien, een donkere Steps-jurk met Rorschachmotief en rode ceintuur. Voor een moment lijkt het alsof er bloed uit haar middelste komt.

‘Zullen we hier gaan zitten? Of willen we echt over de prairie gaan lopen?’ zegt Patricia, wijzend naar het restaurant dat hen lonkt. Het drietal besluit toch te gaan zitten, hoewel dit tegen het zere been van Hortensia is. Ze heeft vandaag nog 9000 stappen te gaan en de middag breekt aan.

Ze bestellen allemaal hetzelfde: gemberthee en een avocado sandwich. ‘Het leven is guacamole,’ zegt Hortensia. Haar zus Bego merkt op dat ze minder aan het woord is geweest en voelt zich schuldig dat ze geen tips of zelfs oplossingen aangedragen heeft aan Patricia. De woorden van Hortensia vliegen langs haar heen. Bedoelt ze werkelijk dat het leven de smaak heeft van guacamole? Had ze niet ayaka kunnen kiezen of een gerecht wat meer past bij haar vriendin Patricia? Misschien ziet ze het verkeerd, maar ze weet niet of Patricia het op prijs stelt om Mexico hierin te betrekken.

Terwijl de twee zussen en psychologen de avocado op hebben, is Patricia nauwelijks begonnen. Wellicht is Hortensia te veel aan het woord geweest en heeft ze Patricia niet de kans gegeven om haar hart te luchten. Enkele raven verschijnen in de verte en de ober vraagt of alles naar wens is. Patricia zegt dat ze zich niet lekker voelt en naar haar huis in Amsterdam-Zuid vertrekt.

» » 5x04 - Stilletje$ (verschijnt in februari)

« « 5x02 - Ctrl+Alt+Esc