Rorschachtest

Adriana bezoekt de kliniek opnieuw. Op de wanden ziet ze tekeningen die haar herinneren aan de nachtmerrie. Eens is ze hier opgesloten geweest en heeft ze niets mogen doen. Ze ziet de kartonnen wc-pot voor zich en het gezicht van de zuster. Gelukkig heeft ze nu Deborah aan haar zijde, want anders kan ze deze confrontatie niet aan.

Deborah neemt bij dit bezoek het voortouw: ‘Adriana, het is heel goed om eventjes een kijkje hier te nemen. Dan vergeet je alles wat er is gebeurd.’

Adriana knikt alleen lichtjes en mist het podium. Ze heeft veel liever met haar vriendinnen geoefend en enkele van haar nummers ten gehore gebracht. Natuurlijk begrijpt ze dat dit moet. Deborah heeft sinds de rechtszitting op haar ingepraat en een plan de campagne gemaakt. Eerst de kliniek bezoeken, dan een onderhoud met de twee psychiaters en vervolgens meedoen aan de dertiende editie van ’t Vrijthof zingt.

Sintpieterskerk Zichen

Sintpieterskerk Zichen (België)

Hoe goed Deborah ook haar best doet, Adriana kan alleen maar die ene nacht herinneren dat ze daar alleen in ’t hok was geplaatst. Ze herinnert zich hoe die zuster haar een ontiegelijke zoete boterham heeft voorgeschoteld. De beelden komen op haar af en ze wil het liefst wegwezen.

‘Is er iets?’ zegt Deborah.

‘Ik wil graag mijn moeder bellen en opgehaald worden,’ zegt Adriana. ‘Het is goed zo.’

‘Adriana, ik vind dit heel naar voor je. Maar je weet dat dit onderdeel is van het herstel. Je moet je verleden onder ogen zien.’ Deborah, die eruitziet alsof ze urenlang in de make-up heeft gezeten, vist vervolgens naar Adriana’s verleden: ‘Hoe kwam dat nou?’

‘Wat bedoel je?’ vroeg Adriana.

‘Nou ja, hoe ben jij in dat zangcircuit terecht gekomen? Ik begrijp het niet.’

‘Je weet toch dat ik ben gedrogeerd.’

‘Dat klopt, maar ik vind dat je belangrijke details hebt verzwegen.’

‘Welke details?’ Adriana loopt naar de telefoon toe en probeert het nummer van haar moeder te draaien. Helaas wordt zij niet doorverbonden. Op eigen houtje bellen mag immers niet binnen de muren van de kliniek.

‘Luister even naar mij,’ zegt de verpleegster. ‘Amanda heeft jou heus niet dat pilletje gegeven. Zou het kunnen dat je zelf dacht dat je doping nodig had om beter te kunnen zingen?’

Klassenvrijewoning in Zichen

Klassenvrijewoning in Zichen (België)

‘Hoe kom je erbij?’

‘Nou ja,’ zegt Deborah.

‘Ik vind deze beschuldiging niet op zijn plaats. Ik denk dat het genoeg is geweest voor vandaag.’ Adriana briest het uit en zet het op een lopen. Ze gaat naar de toegangspoort toe en vraagt aan het personeel of de deur open kon.

Deborah steekt hier een stokje voor. ‘Adje, ik wil eerst dat je mijn vraag beantwoordt. Dit is ook in het belang van het onderzoek.’

‘Wat weet jij er nou helemaal van?’ Adje gebiedt de bewaker om de deur te openen.

Wederom verhindert Deborah een vrije uitgang. ‘Adje, wij gaan hier niet weg voordat je bekent dat je Amanda een poets hebt gebakken.’

‘Maar dat is helemaal niet zo.’

‘Hoezo niet?’

‘Ik heb nooit iemand kwaad willen doen. Buiten dat, Amanda is ook een gebruiker.’

‘Een gebruiker? Je geeft het dus toe?’ Deborah raakt enigszins verhit en ze maant de bewakers om Adriana vast te houden.

Adriana schreeuwt het uit en zegt dat dit oneerlijk is. Zij kan er ook niets aan doen dat het zo gelopen is.

Deborah belt intussen driftig dokter Zonnewende op.

‘Met de heer Zonnewende,’ neemt de psychiater deftig op.

‘Het gaat helemaal niet goed met Adriana.’

‘Waar ben je nu, Boortje? Ik hoor allemaal geroezemoes.’

‘Ik zit in de kliniek.’

‘Ben je helemaal belatafeld. We hebben het hier nog over gehad. Adje wilde niet meer terug en nu breng je haar alsnog daarheen.’

‘Sorry.’

‘Nou ja, waarschijnlijk heb je het allemaal goed bedoeld, mijn Boortje. Ik handel dit verder wel af, oké?’

De psychiater vindt dat Deborah te ver is gegaan en Adriana wordt uit de kliniek geleid. Even denkt Adriana terug aan een uitzending Opgenomen van Anita Witzier. Ze voelt zich net een patiënt die onder de hoede van presentratrice Deborah wordt geleid door het leven.

» » 2x05 Psycho-educatie

« « 2x03 Lip primer