Nogmaals

Begonia loopt met haar trekkerige puppy Kota voorbij de kerk van Zichen. Ze weet dat dit een van de vele kerken is, want Zussen - dat gek genoeg niet op de kaart aangegeven is - en Bolder hebben er ook een.

Puppycursus Daphni Petrarca

Puppycursus Daphni Petrarca

Kota gaat in de aardappelvelden op puppycursus. Dit is de unieke locatie van puppyfluisteraar Daphni Petrarca. Volgens Daphni leren puppy’s beter tussen de aardappels, omdat ze zich dan constant moeten bedwingen om deze lekkernij te laten liggen. Begonia is een andere mening toegedaan.

‘Hallo, hallo,’ zegt Daphni, ‘hoe gaat het met jullie?’

‘Daphni, wat moet ik nou doen als mijn puppy vervelend is?’ zegt een dame in een Gooisch zwart jurkje. Ze is voor de cursus een beetje overdressed, maar heeft duidelijk nog een afterparty bij de witte wijn wijven in Neercanne. Het lijkt net alsof ze uit de roman Het reservaat (2013) van Liselotte Stavorinus gestapt is.

‘Gewoon in de bench,’ zegt de puppy-trainster en kijkt de andere kant op. Ze onderdrukt een diepe zucht. ‘Nog andere vragen?’

Kota blaft aan een stuk door en is met geen mogelijkheid rustig te krijgen. Begonia durft niet zo goed iets te vragen en draait onrustig heen en weer. Haar puppy springt op alle mensen.

‘Nogmaals, beste mensen, we gaan vandaag de commando's doen. Zit, de let op, kom of zeggen jullie hier?’

Begonia kijkt Daphni hulpeloos aan. Wat moet ze met haar puppy, het ongeleide en blaffende projectiel?

Net op het moment dat Begonia bijna de handdoek in de ring wil gooien, komt Daphni naar voren en neemt Kota even over. ‘Ik neem even je hond over, Begonia. Je begrijpt dat ik even moet voelen wat de hond nodig heeft.’ Gek genoeg blijft Kota halsstarrig trekken en ook nu is ze niet bepaald stil. Daphni gaat onverschrokken verder en zegt: ‘Begonia, dit is heel normaal.’ Ze corrigeert Kota met een ferme hand, al lijkt het alsof zelfs haar vingertoppen onvoorziene krachten in zich dragen. Met kleine aanwijzingen brengt ze de puppy in het gareel. Ze vervolgt: ‘Kijk, ik zit ook maar een beetje aan te rommelen met zo'n hond. Ik merk wel dat er veel nodig is om Kota in bedwang te houden. Het is wat je noemt een intelligente hond.’

Kunstwerk sleutel Huizen

Kunstwerk Chained Humanity

‘Intelligent?’ herhaalt Begonia.

‘Ja, deze teckel is echt een hulphond. Ik merk het aan alles.’

Begonia glimt in de zondagochtendzon. Dat dé hondentrainster van Zichen-Zussen-Bolder haar eigen hond zo'n compliment geeft. Dan moet het wel waar zijn.

‘Even centraal nu,’ zegt de puppytrainster. ‘Zien jullie wat ik nu allemaal doe met Kota? Ik druk d’r steeds op haar kontje. Ze moet namelijk zitten en rustig worden. Wat voor energieniveau heeft ze nu?’

De chique dame in het zwarte jurkje steekt haar hand op. ‘Nou, ik denk toch wel energieniveau 5.’

‘Dat is heel goed. Ze is nog best actief. Ik zou haar ook geen 10 geven, maar een echte 1 of 2 is ze nog niet. Er is dus nog werk aan de winkel voor je, Begonia.’

Begonia slikt; ze heeft nooit aan dat monster moeten beginnen. Ze ziet er al tegen op om volgende week weer zo'n les bij te wonen. Wat een toestand. Daphni rookt even snel een Gauloise-sigaret. Het trainen van honden is een stressvol beroep en daarom blaast ze af en toe even stoom af. Terwijl Daphni de Gauloise licht inhaleert, schiet haar opeens een nieuw idee binnen. ‘Jullie weten dat ik altijd bezig ben mij te ontwikkelen.’

De chique dame kijkt eventjes op. Haar zwarte jurkje ziet er nog betrekkelijk onberispelijk uit, al zijn de eerste moddervlekken al te zien. Ze besluit dit keer echter te zwijgen.

Daphni vervolgt: ‘Ik ben naar Frankrijk geweest bij een hondentrainster Marlène. Ze heeft geen achternaam, want ze noemt zich de Madonna van de honden.’ Ze hoest van de sterke sigaret, besluit hem uit te doven en weg te doen. ‘Marlène heeft mij verteld dat pupjes zoals Kota nou eenmaal gewild zijn als hulphonden. Misschien willen jullie ook een hond die kan helpen. Zo'n sul, daar heb je toch niets aan?’

De chique dame proest even. Is haar chihuahua, die er hetzelfde uitziet als het hondje van Paris Hilton, soms te min? Lolita is heus ook slim, denkt Begonia.

Begonia besluit wijselijk te zwijgen en hoopt dat de les snel over is. Eerst is ze als een gieter afgegaan met dat geblaf en nu haalt ze de woede van de anderen op de hals door dit misplaatste compliment. Of is haar Kootje dan toch een lot uit de loterij? Ze zou er gauw genoeg achter komen.

» » 2x08 Ada's Goodies

« « 2x06 Ik denk, dus ik doe aan therapie