Alles komt goed

In zekere zin is een ieder een soort Pharmakon voor elkaar. Dit boek van Dirk Wittenborn uit 2008 heeft een diepe indruk achtergelaten op de psychologe. Een van de personages, Casper Gedsic, krijgt een enorm gevoel van wrok na een minder geslaagde behandeling van zijn psychiater. Dat kan de beste overkomen, maar het is vooral de thematiek die Bego in haar hart raakt. Pharmakon is Grieks voor zowel medicijn als vergif. En zo werken ook de meeste remedies: je krijgt een beetje van de ziekte, om de ziekte de baas te worden.

Markt bij Minckelers, Maastricht

De Grieken, daar is het uiteindelijk ook goed mee gekomen. Geen wonder ook, met zo’n rijke geschiedenis. De Grieken leven volgens Frank van Hasselt in het voorbijgegleden verleden en niet zoals Bego in het hier en nu. Alhoewel, ze wil graag heel mindful in het hier en nu leven, maar wordt telkens weer door het verleden overschaduwd.

Ze staat nog steeds voor de foto van die dame die trekjes heeft waar ze zichzelf in herkent. Ze verdrinkt bijna in de foto.

Ada Zaan stoot haar aan en zegt: ‘Bego, ik heb je net die foto gestuurd in hoge kwaliteit. Soms doe ik eventjes afstand van grove korrels en dergelijke.’

Op elk ander tijdstip zou ze gelachen hebben, maar ze is nog steeds in de greep van dit mysterieuze portret. Wie is die vrouw? Hoewel ze ravenzwart haar heeft, lijkt ze sprekend op een familielid. Maar hoe kan ze dit weten? Ze heeft nooit een familielid gekend, althans nooit een biologische. En toch voelt ze verwantschap. Voelt het zo om in aanraking te komen met de familie?

Ada probeert haar uit haar trance te halen: ‘Bego, ben je er nog?’ Ze besluit bijna om een foto te maken van hoe er naar haar foto gekeken wordt. Ze pakt haar toestel tevoorschijn en zegt: ‘Niet bewegen’.

Gubbelstraat, Maastricht

Bego beweegt als door een adder gebeten en is uit haar concentratie gehaald. ‘Wat bezielt mij?’ vraagt ze, een vraag die bleef hangen en weerklonk in het luchtledige.

Ada maakt intussen een foto. Ze loopt naar Bego toe en wil hem laten zien. ‘Ada, wat heb je die foto weer goed getroffen,’ zegt de psychologe.

‘Daar heb je helemaal gelijk in.’ Ada glimt van trots. ‘En zie je ook dat kopje thee linksonder? Dat geeft de foto net iets extra’s.’

Begonia beaamt dit. Wat is Ada toch bijzonder. Dit cruciale moment legt ze even vast. Jammer alleen dat ze niet weet wie die vrouw is. Misschien staat er achterop de foto een uitleg.

‘Wacht, ik haal de foto even uit de omlijsting,’ zegt Ada gedienstig. ‘Ik wil ook wel het fijne hiervan weten. Ik weet nog dat ze Hortensia heet, maar misschien heb ik inderdaad een adres.’

Nadat de foto bevrijd is van zijn omlijsting, komt ze erachter dat ze de jackpot gewonnen heeft. Er staat een telefoonnummer op dat ze meteen draait.

Een donkere vrouwenstem neemt op. ‘Met Hortensia Séu.’

Een schok gaat door Begonia heen. Is het zo makkelijk om een familielid op te duikelen? Hoewel ze in Zichen zit en niet in Zussen, heeft ze opeens een familielid aan de lijn. Misschien wel haar zus. Haar adem stokt.

‘Is er iemand? Met Hortensia,’ zegt de donkere stem aan de andere kant.

‘Ja, ik ben het, Begonia Séu.’ Dit klinkt veel te familiair voor iemand die ze niet kent, en voor hetzelfde geld is het helemaal geen familie. Séu komt meer voor.

Hortensia hoest en proest aan de andere kant van de lijn. Eenmaal bijgekomen zegt ze: ‘Wij moeten elkaar zien.’

» » 3x11 - Marcia's Reprise

« « 3x09 - Ada's geweten

Lees seizoen 2 'Adriana' of lees seizoen 1 'Ada' terug.