Als een gebed

In de Sint-Lambertuskerk steekt Begonia een kaars op. Misschien heeft Appie, die moslima uit Blaricum, wel gelijk. Hortensia is anders en dat brengt gevaren met zich mee. Zou Hortensia ooit kinderen krijgen, bijvoorbeeld?

Als een gebed

Uit haar ooghoek ziet ze Hortensia de kerk binnenlopen. Het is een vrij grote, open ruimte en het is weer alsof ze haar zus voor het eerst ziet. Bego zegt: ‘Wat doe jij hier?’

‘Ik moet je iets opbiechten,’ zegt Hortensia.

Waar zou ze nu mee komen? Hortensia heeft al zo veel opgebiecht, waaronder haar vriendin.

Hortensia merkt dat Begonia niets meer uit haar mond kan brengen. ‘Bego, ik heb twee kinderen.’

Er rolt een traant van de wangen van de psychologe. Twee kinderen. Zij heeft nog nooit kinderen gehad en ze vindt het best om een ok-vrouw te zijn. Begonia reageert positief.

‘Ik heb een dochter van een jaar, Olivia. En ik heb een dochter van bijna 14, Nathalia.’

Een geestelijke gebaart dat ze niet in deze kerk mogen praten, maar kan ook niet zijn nieuwsgierigheid onderdrukken. Nieuw leven is immers van groot belang in de wereld. En zeker met zulke klinkende namen als Olivia en Nathalia. Je zou het niet achter de namen zoeken, zegt hij, maar Olivia is van groot belang in de Bijbel. Een olijf is het symbool van schoonheid, welvaart en privilege.

‘Ik noem mijn dochter vaker Ol, meneer, dat Olivia is te lang,’ zegt Hortensia.

De geestelijke is hier niet van gediend. En hoewel hij zwijgt, spuwt hij vuur met zijn ogen. Misschien is het voor de gezusters tijd om de kerk te verlaten?

Eendracht maakt macht

Toch poogt de geestelijke de situatie te herstellen: ‘Nathalia is ook weer zo’n naam. De vrouwelijke variant van Nathaniël, die is een van de twaalf apostelen.’

‘Wij moeten even bidden,’ zegt Begonia tot slot.

‘Maar ik weet helemaal niet hoe dat moet,’ mompelt Hortensia, die meegesleurd wordt door de psychologe.

‘Dan doe je maar alsof je dat weet.’

‘Gewoon liggen en een beetje de grond kussen, hè?’

Begonia vindt haar zus af en toe een zonderlinge figuur. Misschien komt dat wel doordat hun beider namen niet direct uit de Bijbel komen. Ongetwijfeld zijn bloemen belangrijk, althans dat zouden ze moeten zijn in de wereld van Adam en Eva, toch weet ze zeker dat een Bijbelfiguur nooit de naam van Begonia kan dragen. Misschien dat juist die afwijking haar zo ver gebracht heeft.

‘Wat vind jij nou van die Apana?’ vraagt Begonia, terwijl ze terugdenkt aan de heimelijke ontmoeting met Hortensia in Café Rouge.

‘Dat is mij niet zo opgevallen. Ik zag wel een moslimvrouw in de hoek zitten, maar ze is zeker geen reguliere gast. Ze is er hooguit ‘n keer geweest, weet ik van mijn vriendin.’

Haar vriendin. Ze heeft nog steeds niet die bewuste vrouw gezien. Is het ook de moeder van een van haar kinderen? En hoe is het om in een matriarchale omgeving op te groeien? Hortensia is vrij mannelijk, maar net als zij een echte vrouw. Nochtans beter dan twee mannen die een kind opvoeden, concludeert ze.

‘Waarom zeg je niets, Bego,’ zegt haar zus. ‘Ik heb mijn vriendin inderdaad nog niet kunnen voorstellen. Ze was heus wel gekomen in Café Rouge. Ze vertelde me dat ze nog een dringende opdracht had. Ze werkt voor de televisie, als regieassistente, dat moet jou toch bekend in de oren komen?’

‘Regieassistente? Wat doe je dan precies?’

‘Nou, zij doet eigenlijk alles wat de regisseur vertikt. Draaiboeken maken, camerastandpunten orkestreren, alles wat met beeld te maken heeft, eigenlijk. Ze verzorgt nog net niet de beeldbewerking, maar dat kan ze ook.’

Wederom een stoer beroep. Haar zus als rijschoolhoudster en die vriendin als regieassistente. Dan valt zij wel een beetje buiten de boot met haar psychologieachtergrond.

» » 3x16 - Smaragdgroene Versace jurk

« « 3x14 - Pokerface

Lees seizoen 2 'Adriana' of lees seizoen 1 'Ada' terug.