Smaragdgroene Versace jurk

Patricia is het zat. Dat kan Bego nog net opmaken als ze verdwijnt in haar smaragdgroene Versace jurk. Ze heeft ook niet moeten vertellen over haar zus en haar relationele besognes. Patricia heeft nou eenmaal niets met het onderwerp. Maar Hortensia kan toch ook niets doen aan een regieassistente als vriendin? En dat die vriendin Patricia daags tevoren nog heeft afgeblaft tijdens de show Powervrouwen, dat kan zelfs de beste overkomen.

Sint Pietersberg, Maastricht

Ze blijft benieuwd hoe die vriendin eruitziet. Hoe heet ze eigenlijk? Hortensia laat niet makkelijk de naam los. Misschien omdat Bego haar dan makkelijk op Facebook kan opsporen. ‘Het is een plantennaam,’ zegt Hortensia enigszins gelaten in een Zichens café. ‘Dat is alles wat ik erover kwijt wil.’

‘Hortense, wat doe je kinderachtig. Ik wil gewoon een naam bij het gezicht plaatsen.’

‘Maar je hebt dat hele gezicht nooit gezien.’

‘Alsnog, ik heb een gezicht in mijn hoofd. Ze is blond, hè?’

‘Ja, maar niet op de manier die jij bedoelt.’

Opeens is ze daar, de vriendin van Hortensia. ‘Ik heet Azalea,’ zegt ze.

Azalea, dat moet ze even laten bezinken. Wat heeft haar familie met bloemennamen? Getuigt het niet van oppervlakkigheid dat alleen bloemen worden toegelaten tot de binnenste kringen van de familie? Een verklaring vindt ze in de kunstbloemen die op tafel staan. De naam waarmee ze gedoopt zijn, voelt gekunsteld aan en ook zijn ze als kunstbloemen vreemd in een natuurlijke omgeving.

Azalea begint een verhaal over hun ontmoeting. ‘Nee, ik heb Hortense echt niet ontmoet via internet. Doe je mal. Wij hebben ons ontmoet in Café bij Hubke. Twee vrouwen in Zussen, stel je voor. En daar hebben ze Harry Mulisch nog nooit gelezen.’ Azalea knipoogt op een manier die Begonia irritant vindt.

‘Dus Twee vrouwen is je lijfboek?’ poogt Begonia.

‘Nou ja, dat nou ook weer niet. Hoe zit dat Hortense?’ Zonder een antwoord af te wachten van haar eega, vervolgt ze: ‘En we hebben het zo goed gedaan. Want we hebben toch maar mooi “Ol” en “Thalía” op de wereld gezet.’

Sint Pietersberg, Maastricht

‘Maar Thalía is toch van een andere vrouw?’

Dit valt niet helemaal in goede aarde. Wie is zij, Begonia, om een kind te onteigenen?

‘Ik hoop dat je toch eens die raad opvolgt van Hortense, Bego.’

‘Welke raad?’ zegt Begonia, die zich niet bewust is ook maar een seconde in counseling-modus te hebben gezeten.

‘Ik heb het natuurlijk over je persoonlijke stijl. Die laat veel te wensen over. Ik ben ooit hrm-adviseur geweest. Hier in België bij een grote multinational. Alvorens ik aan de slag ging bij een grote kabelaar als regieassistente.’

Begonia staart met open mond naar Azalea. Een dame van personeelszaken. Die kent ze na al die afwijzingen door en door.

‘Waar moet ik beginnen?’ zegt Azalea. ‘ Je verzorging is slonzig. Ook je hele presentatie is beroerd. Je zit er maar een beetje bij. Hoe wil je in godsnaam iemand psychologische hulp geven als je zelf het leven aan je laars lapt?’

Hortensia kijkt haar vriendin vernietigend aan, ziet Begonia. Opeens begint ze te mompelen.

‘Dat bedoel ik. Dat ongecontroleerde, gewoon jezelf laten gaan. Geen competenties waar een werkgever naar zoekt,’ gaat Azalea verder. ‘Is jouw zus altijd al zo’n wegwerp-persoonlijkheid geweest? Ik had haar meteen al ontslagen, bij de eerste aanblik. Zij is echt zo’n persoon die bij de eerste ontmoeting al door de mand valt, zonder haar mond te hebben hoeven openen.’

Hortensia is ziedend. ‘Azalea, je kent mijn zus helemaal niet.’

Na de beledigingen van Azalea over de geestelijke capaciteiten van Begonia, is de maat vol. Hortensia bedenkt zich wel nog een keer of een huwelijk met deze verdorven vrouw zo’n goed idee is.

» » Ga verder met Seizoen 4 - Hortensia

« « 3x15 Als een gebed

Lees seizoen 2 'Adriana' of lees seizoen 1 'Ada' terug.