De ontmoeting

‘Je moet toch eens uit je appartement in de Bijlmer komen,’ heeft Patricia tegen Begonia gezegd. Het gonst nog na in haar hoofd. Je appartement in de Bijlmer. Is zij beïnvloed door die kwade tongen die beweren dat haar woonplaats ook zijn mindere kanten heeft. Zij heeft toch geen villa met een schaduwtuin? Dat is pas een verschrikking. Een tuin op het Noorden is echt iets voor wannabees.

Begonia zou Alejandro in het Bussumse Archibald Schimmelpenninck ontmoeten. Ze heeft daar Patricia vaak genoeg getroost als haar zoveelste vlam is uitgedoofd. Dit alleen al geeft haar geen goed voorgevoel. Alejandro heeft namelijk twijfels over zijn eega en die moet Begonia wegnemen.

Archibald Schimmelpenninck

Op de hoek van de straat ziet ze Alejandro staan. Hij beweegt nerveus heen en weer. Of dit komt doordat hij gestopt is met roken nadat hij Patricia ontmoet heeft, is onduidelijk. Het liefst zou ze haar therapeutenbril opzetten, maar Patricia heeft dat verboden. Ze zegt dat Begonia op het moment te depressief is om helder na te denken. Nee, gewoon iemand beoordelen zoals een vriend of vriendin dat zou doen en niet zoals een therapeut.

‘Hee Bego,’ roept Alejandro uit.

Begonia stopt voor hem en zegt gedag.

‘Wat doe jij hier eigenlijk?’ zegt Alejandro.

Nu pas ziet Begonia dat Alejandro er vermoeid uitziet. Ze kan zich niet voorstellen dat je in je wittebroodsweken al zo veel zorgen zou (kunnen) hebben. Eventjes moet ze nadenken over haar antwoord: ‘Patricia komt er zo aan, ik neem even de honneurs waar.’

‘Nee maar, Patricia voelt zich de koningin.’

Dit is een goede ingang om een wedervraag te stellen, al lukt dit niet zo goed.

‘Hoe bedoel je?’ zegt Alejandro. ‘Ik negatief over mijn vrouw? Welnee.’

‘Ik denk toch dat je af en toe Patricia te hard aanpakt,’ zegt Begonia, voorzichtig genoeg om een paar blikken van andere op te vangen in het vrij rustige etablissement.

De ober komt voorbij en schenkt beiden een prosecco in. Een bijzondere keuze op de vroege ochtend; er valt niet zo veel te vieren. Dit hoort nou eenmaal bij dit gebied. Of is het witte wijn in de middag? Begonia twijfelt.

‘Nou ja, ze past niet helemaal bij mijn bankstel,’ zegt Alejandro, terwijl hij zijn ogen op een van de weinige vrouwen in het café fixeert.

Begonia verslikt zich. Over wie heeft hij het nu eigenlijk? ‘Wie of wat past niet goed bij het bankstel?’

‘Die kat van Patricia.’

‘Heeft Patricia een kat? Dat is nieuw voor me.’

‘We hebben er een gevonden in Es Capdellà.’

Hoewel dit tegen de therapiegewoontes ingaat, stelt ze weer een gesloten vraag: ‘Hoe heet hij?’

‘Dushi.’

Torenlaan bij de Dr Catzlaan

Net als haar hond Kota heeft ze het niet zo op katten. Die gebolde rug en die agressieve ogen, daar kan ze niet tegen. Ze besluit hier echter op in te haken: ‘Echt iets voor jouw vrouw om haar kat Dushi te noemen.’

‘Ja, dan is thuis niet meer zo ver weg.’

‘Mist ze Aruba nog?’

‘Vooral de intieme gesprekken met Marion Pauw bij het hoofdkwartier van haar uitgeverij.’

‘Nooit geweten dat ze ook zulke grote schrijvers uitgaf.’

‘Nee,’ zegt Alejandro terwijl hij een klein zuchtje uitstoot. ‘Het waren gesprekken over het leven, niet per se over haar boeken. Ze heeft trouwens een mooi citaat bij haar boek De wilden.’

‘Welke?’

‘Van ene Nigel Marsh; There are thousands and thousands of people out there leading lives of quiet screaming desperation, where they work long, hard hours at jobs they hate, to enable them to buy things they don’t need to impress people they don’t like.’

Hoewel Engels niet haar sterkste punt is, heeft deze spreuk het gewenste effect bij Begonia. Het vat mooi de mentaliteit van al die verhitte dames en gesjeesde zakenlui samen. Ze heeft nooit gedacht dat Marion Pauw zo verrassend uit de hoek kan komen.

Inmiddels wordt Alejandro ongeduldig en kijkt om zich heen. ‘Komt mijn liefste nog, of hoe zit dat?’

‘Ja, die komt er zo aan.’ Begonia probeert moed te verzamelen en zegt: ‘Is er iets gebeurd tijdens jullie huwelijksdiner?’

‘Nee, hoe kom je erbij?’ zegt Alejandro, onderwijl hij wegkijkt.

‘Ik krijg de indruk van Patricia dat er wat voorgevallen is.’

Alejandro zwijgt en kijkt naar de deuropening.

Begonia zegt: ‘Je mag het best aan mij vertellen; ik ben therapeute.’

‘Ik heb twijfels.’

Jeetje wat een bekentenis, dat hoeft van Begonia nou ook weer niet. Ze wil niet horen dat hij - net getrouwd - nu al twijfels koestert over zijn relatie met Patricia. Zo’n slechte vriendin is het toch ook weer niet? Ze is altijd amusant, intelligent; dit pikt Begonia niet. ‘Hoezo?’ vraagt ze uiteindelijk.

‘Hoezo? Ben jij een relatietherapeute?’

‘Nee, ik wil het gewoon graag weten. Als mijn vriendin het aangaat, dan wil ik graag het naadje van de kous weten.’

‘Dat weet ik niet.’

Het gesprek loopt uit op een fiasco. Ze weet niet hoe ze dit Patricia moet vertellen. Het is moeilijk te verkroppen dat Alejandro misschien al uit het huwelijksbootje wil stappen. Dit is ongehoord en onbeschoft tegelijk. Haar vriendin! Die is het zeker waard om voor te vechten.

» » 3x06 - Huwelijkstherapie

« « 3x04 - Het huwelijksdiner

Lees seizoen 2 'Adriana' of lees seizoen 1 'Ada' terug.